Pierso
o tem, jak to sie Maciek z diobłem na tsy dni rolami pomienioł. A
było tak:
spsyksyło sie Maćkowi to zycie, wzion snur i idzie sie obwiesić.
Juz powrozek bez gałonĽ pserzucił i do szyji psymierzo, a tu
diobeł zza drzewa wyskocył i toko zece: "ty¶ i tak mój, ale
sie o twoj± duse załozem..."
No to sie Maciej z diobłem na tsy dni ugadali, diobeł za Maćka
sie psebroł i do Maćkowej chołpy poseł...
A tam jus go od samiu¶kiego progu Maćkowa baba wrzaskiem
wito i na wesele i¶ć kazuje. No to sie diobeł uciesył, co to od
tańcowacki te tsy dni rospocyna.
Całom noc psetańcowoł i ledwie do chołpy wrócili, a kobita jus
do pola wygania, boć to oracka ceko.
I do samej nocki orał diobeł to pole, a baba co cas jaki¶ dogl±dała,
cy aby nie za wolno mu to idzie.
A gdy jus noc nasła, idzie diobeł do łóska, psy babie se legnoł
i na nic jus siły ni mo. A kobitke chęć nasła i do niby-Maćka
sie zaleco: a obiecuje mu, a psymila sie, i Maciusiu... i
Maciejku... do niego gagdo; az dał sie diobeł skusić...
i to nie roz, ani dwa...
...ale co tamoj sie działo, to juz tu godać nie bedziemy, boć to
dzieciska cytać mog±... |
druga za¶ o tem, jak to Pon
Jezus ze ¶wientym Pietropawłem po ziemi sobie chodzili...
... i do zbójców przystali.
Idom więc Pon Jezus, ¶wienty Pietropaweł i zbójcy. Pacom - a tu
pon jaki¶ głodny pod dzewem lezy - oddał mu więc jeden zbójnik
ostatni kowołek chleba. A ¶wienty Pietropaweł w płoc:
"Panie Jezu rotuj nos, bo z głodu pomzemy". A Pon Jezusu
nic.
Idom dalej, idom, pacom - chałpa sie pali. Poseł jeden zbójnik
i z ognia dzieciska wynosi.
A gdy nocka psysła, legli se w karcmie. I tom ich w nocy ułopili,
w lochu syćkich zamkli, a rano psed sondem postawili.
Sendzia od zbójników syćkich zbójców na na ¶mierzć skazoł, a
Ponu Jezusowi i ¶wientemu Pietropawłowi i¶ć wolno kazoł.
Poseł więc ¦wienty Pietropaweł, a Pon Jezus ostał i cosi polcem
po ziemi pise...
Ale co napisoł i co sie ze zbójcami podziało, to Wom nie
powim... |
